Category: Τάρτες

Αλμυρό τσιζκέηκ με τοματίνια

Στο προηγούμενο post, άφησα αιχμές (τι αιχμές δηλαδή, ξεκάθαρη απειλή ήταν) για επιστροφή και πειραματισμούς με αλμυρές συνταγές από Σεπτέμβριο. Ήθελα πρώτα να πάω διακοπές, να ξεκουραστώ, να φάω τα όλα τοπικά φαγητά, να εμπνευστώ, να σκεφτώ τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω και, κυρίως, με ποια συνταγή θα κάνω comeback στον έρωτά σας και στην μπλογκόσφαιρα.

Ήθελα να κάνω μια σύνδεση, μια ομαλή μετάβαση, μια ωραία γέφυρα αν θέλετε, από το γλυκό στο αλμυρό. Το αλμυρό τσιζκέηκ με τοματίνια το έχω φτιάξει πολλάκις σε τραπέζια, είναι εύκολο, θυμίζει ντάκο που τον έφτιαξε Παρθένος με OCD και είναι ιδανικό για συνοδευτικό ή κυρίως. Αλλά βασικά, είναι πανεύκολο (και αντί τοματινίων, μπορείτε να βάλετε άλλα λαχανικά). Θα είναι σαν τσιζκέηκ, αλλά δεν θα είναι!

Υλικά (για 8 μερίδες)

Για τη βάση

  • Κρίθινα παξιμάδια ολικής (έβαλα 8 μικρά κρίθινα και 4 χαρουπιού, mix) 
  • 1 τομάτα τριμμένη
  • 60 γρ. αμύγδαλα αποφλοιωμένα 
  • 100ml ελαιόλαδο 

Για την κρέμα 

  • 250 γρ. φέτα 
  • 250 γρ. κατίκι 
  • 250 γρ. ανθότυρο (ιδανικά φρέσκο) 
  • 3 κ.σ. γιαούρτι στραγγιστό
  • Αλάτι, πιπέρι 
  • φρέσκος δυόσμος ψιλοκομμένος 
  • φρέσκια ρίγανη ψιλοκομμένη (ή και αποξηραμένη)

Για τα τοματίνια 

  • 500 γρ. τοματίνια, κομμένα στη μέση 
  • 50ml ξύδι βαλσάμικο 
  • 1 κ.σ. μέλι 
  • 2 κ.σ. ζάχαρη καστανή 
  • ελαιόλαδο 

Εκτέλεση

Βάση 

Αλέθουμε στο multi τα παξιμάδια μαζί με τα αμύγδαλα και τα αδειάζουμε σε ένα μπολ. Επειδή το αμύγδαλο είναι λιγότερο υδρόφιλο σε σχέση με το παξιμάδι, μας δίνει αυτό το κρατς (μιλάω πάντα με εμπεριστατωμένους, γαστρονομικούς όρους) που θέλουμε στη βάση. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο με την τομάτα και ανακατεύουμε καλά. Στρώνουμε το μείγμα ομοιόμορφα σε στρογγυλή φόρμα για τσιζκέηκ (η δική μου έχει διάμετρο 23 εκ.) και το ψήνουμε για 13 λεπτά, σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα. Το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει.

Κρέμα τυριών

Σ’ ένα μπολ ρίχνουμε τα τρία τυριά μαζί με το γιαούρτι, αλάτι, πιπέρι και ανακατεύουμε καλά μ’ ένα πιρούνι, μέχρι να λιώσουν όλα και να γίνει ένα ωραίο μείγμα. Αν έχετε το πατητήρι πατάτας για πουρέ, κάνει τη ζωή σας πιο εύκολη, αντί πιρουνιού. Για έξτρα άρωμα και τσαχπινιά στη γεύση, ψιλόκοψα μισή χούφτα φρέσκο δυόσμο και την πρόσθεσα στο μείγμα, μαζί με 2 πρέζες αποξηραμένη μυρωδάτη ρίγανη. Σκεπάζουμε και το αφήνουμε στο ψυγείο να σφίξει για περίπου μία ώρα.

Τοματίνια 

Σε ένα τηγάνι που έχει κάψει προσθέτουμε ελαιόλαδο και, αφού χαμηλώσουμε λίγο την ένταση, σοτάρουμε τα τοματίνια (κομμένα στη μέση, κατά μήκος). Προσθέτουμε αλάτι, τη ζάχαρη, το μέλι, το βαλσάμικο και ανακατεύουμε απαλά, μέχρι να δέσει η σάλτσα. Προσοχή μη λιώσουμε τα τοματίνια από το πολύ ανακάτεμα ή τη δυνατή φωτιά, θέλουν αγάπη και ξύλινη κουτάλα! Αποσύρουμε από τη φωτιά, αφήνουμε να κρυώσουν λίγο και τα απλώνουμε ομοιόμορφα πάνω στο μείγμα τυριών, όπως κάνουμε και με τη μαρμελάδα στο γλυκό τσιζκέηκ.

Γαρνίρουμε με ψιλοκομμένο δυόσμο και ρίγανη και απολαμβάνουμε! Προσωπικά, το σερβίρω με πράσινη σαλάτα στο πλάι ή αγγουράκι κομμένο, ως ένα πλήρες κυρίως πιάτο.

Διατηρείται στο ψυγείο, καλά κλεισμένο, για 3 ημέρες (αν κρατήσει τόσο και δεν το φάτε σε 1 μέρα, όπως εγώ που πάω και το ισιώνω λίγο λίγο, όπως φαίνεται παρακάτω στην εικόνα-ντοκουμέντο).

Καλή όρεξη!

xxx

Πασταφλώρα βερίκοκο

Πίσω στο 2013, στην αρχή της καριέρας μου ως pastry blogger (τρανταχτά γέλια από το κοινό), είχα δοκιμάσει να φτιάξω πασταφλώρα με σπιτικές μαρμελάδες σύκο και φράουλα. Γευστικά ήταν συμπαθητικές, εμφανισιακά ήταν αίσχος όχι τόσο όμορφες και λαχταριστές όσο ήλπιζα, αλλά ήμουν μικρή και δεν ήξερα. Το τέλος του καλοκαιριού σημαίνει μαρμελάδες (κιλά από δαύτες) με τα φρούτα που αποχαιρετάμε ως φρέσκα, όμως θέλουμε να τα κρατήσουμε μαζί μας σε άλλη μορφή για το υπόλοιπο του χρόνου – ξεκάθαρα ξύπνησα λυρική σήμερα και αυτό βγαίνει στο γραπτό μου λόγο.

Η μαμά της φίλης Κανέλλας έφτιαξε – όπως κάθε χρόνο- μαρμελάδα βερίκοκο και, ξέροντας πόσο την αγαπώ, μου έστειλε 1 κιλό. Κυριολεκτικά. Λίγο που ήταν Κυριακή, λίγο που έκανα δουλειές και σκεφτόμουν τη Μαίρη Αρώνη στο “Μια τρελή τρελή οικογένεια” (άβυσσος το μυαλό του ανθρώπου), λίγο που ανοίγουν τα σχολεία σήμερα και μια νέα χρονιά ξεκινά (φυσικά και το Σεπτέμβρη ξεκινάει η χρονιά, θέτουμε στόχους, ξεκινάμε νέα χόμπι κλπ, η Πρωτοχρονιά είναι πολύ πασέ) είπα να πατάξω τα φαντάσματα του παρελθόντος και να δώσω στην πασταφλώρα μια δεύτερη ευκαιρία.

Καθώς η μαρμελάδα από μόνη της είναι πολύ γλυκιά, λόγω ζάχαρης και αναλόγως του φρούτου, έψαχνα να βρω μια συνταγή για βουτυράτη και μπισκοτένια ζύμη, που να μην σου ανεβάζει το ζάχαρο σε κάθε μπουκιά. ΔΙΚΑΙΩΣΙΣ!

Πασταφλώρα βερίκοκο

(more…)

Τάρτες με μαρμελάδα μανταρίνι

Το σημερινό τραπέζι είχε καταμερισμό εργασίας: άλλος ανέλαβε τα σουτζουκάκια, άλλος την πίτα, άλλος τη σαλάτα, άλλος να φέρει τα κρασιά κι εγώ το γλυκό (τι έκπληξη!).

Τα σουτζουκάκια είναι ένα υπέροχο φαγητό, ωστόσο μου παίρνει περίπου 18 ώρες να το χωνέψω, οπότε για το γλυκό έψαχνα κάτι ελαφρύ και όξινο, να σπάσει την εσάνς του κύμινου και των πολλών μπαχαρικών. Είχα στο ψυγείο σπιτική μαρμελάδα μανταρίνι (το μυστικό είναι στα κομμάτια από τη φλούδα του φρούτου, που της δίνουν μια πιο έντονη γεύση), οπότε σκέφτηκα να φτιάξω κάτι ανάμεσα σε ατομικό cheescake και τάρτα. Για να υπάρχει μια γευστική ισορροπία στον ουρανίσκο, έφτιαξα μια πιο άγλυκη κρέμα, σε σχέση με το κανονικό cheesecake, για την οποία χρησιμοποίησα την αγαπημένη ricotta με το διαχρονικό mascarpone και για την τσαχπινιά εσπεριδοειδών έβαλα λίγο ξύσμα από πορτοκάλι (αν έχετε μανταρίνια, ακόμα καλύτερα!).

Τα τααααα!

Τάρτες με μαρμελάδα μανταρίνι

(more…)