Το σημερινό τραπέζι είχε καταμερισμό εργασίας: άλλος ανέλαβε τα σουτζουκάκια, άλλος την πίτα, άλλος τη σαλάτα, άλλος να φέρει τα κρασιά κι εγώ το γλυκό (τι έκπληξη!).
Τα σουτζουκάκια είναι ένα υπέροχο φαγητό, ωστόσο μου παίρνει περίπου 18 ώρες να το χωνέψω, οπότε για το γλυκό έψαχνα κάτι ελαφρύ και όξινο, να σπάσει την εσάνς του κύμινου και των πολλών μπαχαρικών. Είχα στο ψυγείο σπιτική μαρμελάδα μανταρίνι (το μυστικό είναι στα κομμάτια από τη φλούδα του φρούτου, που της δίνουν μια πιο έντονη γεύση), οπότε σκέφτηκα να φτιάξω κάτι ανάμεσα σε ατομικό cheescake και τάρτα. Για να υπάρχει μια γευστική ισορροπία στον ουρανίσκο, έφτιαξα μια πιο άγλυκη κρέμα, σε σχέση με το κανονικό cheesecake, για την οποία χρησιμοποίησα την αγαπημένη ricotta με το διαχρονικό mascarpone και για την τσαχπινιά εσπεριδοειδών έβαλα λίγο ξύσμα από πορτοκάλι (αν έχετε μανταρίνια, ακόμα καλύτερα!).
Τα τααααα!
